سیّد محمّدعلی موسوی جمالزاده اصفهانی (۲۳ دی ۱۲۷۰[۱][۲][۳] – ۱۷ آبان ۱۳۷۶) نویسنده و مترجم معاصر ایرانی بود. او را پیشتاز قصّهنویسی معاصر،[۴] پدر داستان کوتاه در زبان فارسی و آغازگر سبک واقعگرایی در ادبیات فارسی میدانند.
| محمّدعلی جمالزاده | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۳ دی ۱۲۷۰ اصفهان، ایران |
| درگذشت | ۱۷ آبان ۱۳۷۶ (۱۰۵ سال) ژنو، سوئیس |
| آرامگاه | گورستان پتی-ساکونه ژنو |
| ملیت | ایرانی |
| سالهای فعالیت | ۱۳۰۰ تا ۱۳۴۴ |
| آثار | فارسی شکر است یکی بود یکی نبود صحرای محشر راه آب نامه کباب غاز |
| سبک | واقعگرایی |
| دوره | معاصر |
| همسر | مارگرت اگرت |
| والدین | جمالالدین واعظ اصفهانی |
| امضاء | |
او نخستین مجموعهٔ داستانهای کوتاه ایرانی را با عنوان یکی بود و یکی نبود در سال ۱۳۰۱ در برلین منتشر ساخت.
جمالزاده در سالهای ۱۹۶۵، ۱۹۶۷ و ۱۹۶۹ نامزد جایزه نوبل ادبیات بود.[۵] او، زینالعابدین رهنما، حسین قدس نخعی و ابوالقاسم اعتصامزاده تنها چهار فارسیزبانی هستند که آکادمی سوئد نامزد این جایزه اعلام کرده است – و هیچیک جایزه را نبردهاند.[۶] وی در ۱۹۶۹ در یک قدمی جایزه بود.[۷][۸]
داستانهای وی انتقادی (از وضع زمانه)، ساده، طنزآمیز و آکنده از ضربالمثلها و اصطلاحات عامیانه است.
وی در ۱۳۷۶ در ۱۰۶ سالگی در یک آسایشگاه سالمندان در ژنو، سوئیس درگذشت.