رفتن به محتوا
قلم ایران

قلم ایران

نویسنده: Ghalamiran

نوشته‌شده در جولای 21, 2026جولای 21, 2026

دورم و از دور، دورت می‌گردم

پویان گیلانی_جهان پیدا شد

نوشته‌شده در جولای 20, 2026جولای 20, 2026

به آدمی که حیوانات به او اعتماد می‌کنند اعتماد کن

سخنم حیوان خانه‌ات نیست! کل و شاهین و بز وحشی است

پویان گیلانی کتاب معلوم نیست

نوشته‌شده در جولای 18, 2026جولای 18, 2026

به دلم دست نزن می‌ریزد می‌شکند دست تو هم زخم می‌خورد

پویان گیلانی_۱۴۰۰_ از کتاب کفش شماره ۳۸

نوشته‌شده در جولای 18, 2026جولای 18, 2026

به دلم دست نزن، می‌ریزد؛ می‌شِکند؛ دست تو هم زخم می‌خورد

پویان گیلانی_دی ماه ۱۴۰۰_ کتاب “اینجا تمام کفش‌های شماره ۳۸ بوی بهشت می‌دهد”

به دلم دست نزن می‌ریزد می‌شکند دست تو هم زخم می‌خورد

نوشته‌شده در جولای 17, 2026جولای 17, 2026

بعضی وقت‌ها با خودم فکر می‌کنم که پدر و مادرم چقدر من را بد تربیت کرده‌اند که چنین باحیا شده‌ام، باید کمی وقاحت را هم یادم می‌دادند تا بتوانم با برخی آدم‌ها کنار بیایم.

📚 علفان؛ #پویان_گیلانی

نوشته‌شده در جولای 10, 2026جولای 10, 2026

می‌خواهم فروغ فرخزاد باشم زیبا،شاعر، مُرده

پویان گیلانی

نوشته‌شده در جولای 10, 2026جولای 10, 2026

آمدیم تا، نه که عاشق، نه که معشوق، آمدیم تا که خودِ عشق شویم

پویان گیلانی

نوشته‌شده در جولای 9, 2026جولای 9, 2026

گفت: او که منم، پس به کجا سجده کنم؟گفتمش: سجده مکن، چرخ بزن

متن ار پویان گیلانی از کتاب خودتی

نوشته‌شده در جولای 9, 2026جولای 9, 2026

اگر پیش کسی گریه کردی و باز هم تو را آدم قوی‌ای دانست، اگر پیش کسی خشمگین شدی و باز هم تو را آدم مهربانی دانست، رهایش نکن

پویان گیلانی_کتاب معلوم نیست

نوشته‌شده در جولای 3, 2026جولای 3, 2026

جهان دارو است، تلخ و شافی

پویان گیلانی

شود آیا قسَمت قِسمت من باشد و بس؟

جهان دارو است، تلخ و شافی

صفحه‌بندی نوشته‌ها

برگه 1 برگه 2 … برگه 13 برگه بعدی
با افتخار، نیرو گرفته از WordPress