پویان گیلانی_الف آنِ من است، آن، جان من است
الف آنِ من است، آن، جانِ من است
خو به گمان بردم و دیدم که تنم، رو به تو کردم و دیدم که منم
پویان گیلانی_خو به گمان بردم و دیدم که تنم، رو به تو کردم و دیدم که منم
زین دلیل عاقل شدیم؛ تا که دیوانه شویم
پویان گیلانی _زین دلیل عاقل شدیم؛ تا که دیوانه شویم _کتاب خودتی
دورم و از دور، دورت میگردم
پویان گیلانی_جهان پیدا شد
به آدمی که حیوانات به او اعتماد میکنند اعتماد کن
سخنم حیوان خانهات نیست! کل و شاهین و بز وحشی است
پویان گیلانی کتاب معلوم نیست
به دلم دست نزن میریزد میشکند دست تو هم زخم میخورد
پویان گیلانی_۱۴۰۰_ از کتاب کفش شماره ۳۸
به دلم دست نزن، میریزد؛ میشِکند؛ دست تو هم زخم میخورد
پویان گیلانی_دی ماه ۱۴۰۰_ کتاب “اینجا تمام کفشهای شماره ۳۸ بوی بهشت میدهد”
به دلم دست نزن میریزد میشکند دست تو هم زخم میخورد
بعضی وقتها با خودم فکر میکنم که پدر و مادرم چقدر من را بد تربیت کردهاند که چنین باحیا شدهام، باید کمی وقاحت را هم یادم میدادند تا بتوانم با برخی آدمها کنار بیایم.
📚 علفان؛ #پویان_گیلانی
میخواهم فروغ فرخزاد باشم زیبا،شاعر، مُرده
پویان گیلانی
آمدیم تا، نه که عاشق، نه که معشوق، آمدیم تا که خودِ عشق شویم
پویان گیلانی
